Styczeń, jak na styczeń, okazał się wyjątkowo długi i zaskakująco bogaty w spotkania, rozmowy i wspólne chwile. Ich naturalnym domknięciem był urlop, na który czekaliśmy od miesięcy. Już w połowie zeszłego roku, wiedząc, że Warszawa i Trójmiasto mają wspólny termin ferii, zaplanowaliśmy zimowy wyjazd w gronie przyjaciół – tak, by móc razem celebrować ten czas na włoskim Kronplatz. Było nas wielu i bardzo różnorodnie – nastolatki, zerówkowicze, kilkumiesięczne maluchy i oczywiście dorośli. W takiej konfiguracji czas płynie inaczej – weselej i jednocześnie intensywniej. Dzieci z łatwością budują relacje, a znany dotąd świat zaczyna wyglądać trochę inaczej, jakby oglądany z nowej perspektywy. Po ostatnim, bardzo intensywnym półroczu trzymam się zasady, by nie planować zbyt wiele. Na razie nie zapisuję w kalendarzu nowych książek ani dużych projektów… choć pewnych rzeczy, jak to zwykle bywa, wciąż nie wykluczam. Zwłaszcza tych, które lubią pojawiać się znienacka :)
Na te najbliższe mroźne godziny zaparzcie sobie ulubiony napar z miodem i imbirem albo ugotujcie kompot z jabłkami, gruszkami i cynamonem, i obejrzyjcie ze mną tych kilka styczniowych kadrów. Moje ulubione to oczywiście te mroźne, już mocno viralowe pocztówki z naszej zamarzniętej Zatoki Gdańskiej.
Kto by pomyślał, że odśnieżone schody w centrum Warszawy wzbudzą taką radość!
To właśnie na tym szezlongu swoje chwile spędzała Helena Paderewska – żona Ignacego Paderewskiego – ale jej rola zdecydowanie wykraczała poza sam tytuł „małżonki wielkiego artysty”. Była jego najbliższą partnerką życiową, powierniczką i ogromnym wsparciem – zarówno w działalności artystycznej, jak i społecznej oraz politycznej. znana była z klasy, taktu i zaangażowania w sprawy społeczne. Aktywnie działała charytatywnie, szczególnie na rzecz Polski, zwłaszcza w trudnych momentach historii.
Jako dziecko miałam do tego miejsca szczególny sentyment – pamiętam, jak przed Hotelem Bristol powiewały flagi, a ja patrzyłam na nie z zachwytem, czując, że to miejsce jest ważne, choć wtedy nie umiałam jeszcze powiedzieć dlaczego. Drzwi wydawały się ciężkie jak tajemnica, a klamki lśniły tak, że bałam się ich dotknąć. Trzymałam Mamę za rękę i myślałam, że to miejsce musi być pałacem, tylko takim prawdziwym, nie z bajki. Najbardziej lubiłam windy. Stałam bardzo prosto, bo wydawało mi się, że hotel patrzy i że trzeba się tu zachowywać ładniej niż gdziekolwiek indziej. Wyobrażałam sobie, że w pokojach mieszkają damy w długich sukniach i panowie, którzy piszą listy piórem. Myślałam, że ściany wszystko pamiętają. Dziś, kiedy myślę o Hotelu Bristol, nadal widzę go oczami tamtej małej dziewczynki – trochę onieśmielonej, trochę zachwyconej. To miejsce nauczyło mnie, że są przestrzenie, które nie krzyczą, tylko opowiadają historie bardzo cicho. I że czasem wystarczy wejść do środka, żeby poczuć się częścią czegoś większego
Czy Bristol bywa nawiedzany przez duchy? Czy rzekome tajemne przejście do Pałacu Prezydenckiego w ogóle istnieje? Czy faktycznie 2 miliony rubli wystarczyło na ukończenie budowy hotelu? To tylko nieliczne pytania, które rozpalają wyobraźnię gości Bristolu.
Temat śniadań to zawsze ekscytacja – podobnie jak rozmowy o dobrych manierach i hotelowej etykiecie ;-)
Uczta z warszawskimi kuzynami w DOCK19 Mateusza Gesslera. Dawno tak nam nie smakowała polska kuchnia :)
Ach te adresy na słynnej Mokotowskiej!
Kontakt z wnętrzami muzealnymi jest dla mnie sam w sobie najbardziej inspirującym momentem. Lata temu odkryłam, że nawet 15 minut spędzonych w przestrzeni, w której ktoś coś stworzył, potrafi wyciszyć moje poczucie chwilowej beznadziejności i rozproszyć brak motywacji do działania. To taki cichy reset – bez presji, bez oczekiwań, tylko obecność czyjaś uważna myśl zamknięta w przestrzeni.
Może w przyszłości też będzie wybierał kawiarnie muzealne?! :D | Warszawskie Rumory
Detale w restauracji Park Café!
A teraz czas na zimowe kadry z naszych śnieżnych Kaszub i z pierwszego w tym roku kuligu!
Ognisko, kiełbaski i śniegowe pączki. Humory dopisują!
Ulubiony kapturek od dziewczyn z MLE to cudowna alternatywa dla wszystkich gryzących czapek, po których cała fryzura idzie na marne :)
Wychodzimy na przeciw Buce :) Ci co wiedzą, to wiedzą :)
Styczniowe wieczory z Poza Ramami.
Odliczając do zimowych ferii nadrabialiśmy zagraniczną prasę. Uwielbiam wszystkie magazyny podróżnicze, a YOLO to nasz numer jeden!
Cisza przed burzą na gdańskiej starówce.
Zawsze zastanawiam się, jak za pomocą zdjęć oddać nastrój pracy i ilość wykonanej pracy, której i tak nie widać. Ile zostaje w kadrach, a ile znika poza nimi – w myślach, decyzjach, poprawkach, czasie spędzonym na próbach i wątpliwościach.
Za wszystkim, co dobre i wartościowe, zawsze stoi zgrany Zespół | Fikka Bar
Przez prawie cały styczeń testowaliście smaki Południowego Tyrolu, a ilość przesyłanych wiadomości zupełnie mnie przerosła. Dziękuję za tak liczne odwiedziny!
Powyższe przepisy oczywiście pochodzą z mojej książki. Polecam w pierwszej kolejności odtworzyć ziołowe risotto, chociaż zupa gulaszowa, też jest doskonała!
Przyjemności, które spotkały mnie tego wieczora! :*
Domowe kąty,
Gdy dobre duszyczki wiedziały, jak skraść moje serce :) Oczywiście, najlepiej smakowały o północy, gdy wszyscy domownicy smacznie spali :) Słodkości prosto z Pszczyny.
Domowe obiady w mroźne dni, czyli zdjęcie 23109!
Bukiet jaskrów, brak choinki i ulubiony kubek, czyli małe styczniowe przyjemności.
Wczesne śniadanie i czas w drogę!
Ustalanie tras narciarskich i punktu odbioru dzieci ze szkółki narciarskiej.
Pierwszy wyciąg na ulubione trasy, to zawsze duża ekscytacja, no i wyczekiwana przerwa na lunch.
Frittatensuppe. Alpejski klasyk. Najlepszy wybór w momencie, gdy nie jesteście jeszcze gotowi na sznycle, kiełbasy, gulasze czy kaiserschmarrn, choć ta perspektywa już gdzieś się pojawia. Lekki, klarowny bulion i cienko krojone naleśniki tworzą danie idealnie wyważone: rozgrzewa, syci bez ciężkości i pozwala wrócić do jazdy z energią. PS. Gdyby ktoś pytał – przepis znajdziecie w mojej książce.
Zamiast cappuccino! Gorąca czekolada z obowiązkową bitą śmietaną.
Aglio olio e peperoncino to moja największa słabość. Minimalizm, po którym poznasz, czy kucharz ma talent | Oberegger Alm
W książce są również rozdziały o kultowych miejscach w Południowym Tyrolu – szczególnie polecam Wam spis zimowych i letnich schronisk.
Jeszcze nie tak dawno to na Nią czekałam, aż wróci ze szkółki narciarskiej. Teraz razem śmigamy po off-roadach i wspólnie wybieramy nasze ulubione miejsca na stokach.
Wyjątkowo – jak na ten region włoski – w tym roku mieliśmy sporo zachmurzonych dni, z ogromną ilością padającego śniegu.
Przy dużych opadach śniegu panują utrudnione warunki, a technika jazdy faktycznie wymaga siły oraz mocnejszej pracy na krawędziach nart.
Ale jak już wyjrzało słońce, to każda minuta była bezcenna!
Pisałam w książce o strudlu jabłkowym i o tym, że to deser kultowy. Ale kiedy ktoś zrobi go specjalnie dla Ciebie, poda na ciepło, a za oknem rozciąga się widok na ośnieżone szczyty – człowiek czuje się jak w innym świecie.
Zapiszcie sobie adres Graziani, będąc na Kronplatz. A jeśli tylko jesteście fanami serowych knedli z palonym masłem, szałwią i parmezanem – to rozumiemy się bez słów.
Adres do zapamiętania – Alpinn.
Nocne trasy narciarskie i tory saneczkowe. Choć narty to jedyny sport, w którym uwielbiam prędkość, na sanki nie dam się namówić – ale z przyjemnością towarzyszyłam najmłodszej części naszej ekipy.
Lumen. Lubię to miejsce. Muzeum fotografii górskiej usytuowane na samym szczycie Kronplatzu. Sporo historii fotografii związanej z górami. Ten budynek to odnowiona stacja kolejki linowej. Tak, tak. To jedno z tych miejsc, gdzie narty nie kończą się na stoku. Tu strój narciarski jest naturalną częścią kultury tego miejsca.
Przy takiej widoczności na stoku – risotto z wędzoną ricottą powinno pomóc :D
Obraz ukochanego Taty ściągającego buty narciarskie, po całym dniu szusowania – moi dzielni Panowie :*
Zróbcie koniecznie – nawet kosztem smażenia pączków w Tłusty Czartek. Serio, podziękujecie mi później! :) Przepis tu!
Tutejsza cepelia :) Skusiłam się z myślą o Wielkanocy :)
Czy ten model można nazwać jeszcze kapciuszkami?
Moje dwa waleczne Skarby :*
Po czternastu godzinach jazdy samochodem, czekały gorące placuszki jabłkowe od kochanej Babci i pokoik z dawno nie widzianymi zabawkami.
Plaża w Orłowie, koniec stycznia 2026 roku.
Powroty do ulubionych śniadań: kiszone buraki, pasta łososiowa, twaróg z prażonymi migdałami i olejem z czarnuszki pietruszka, ogórki kiszone i gorący bulion kolagenowy.
Stan zimowej hibernacji.
A na koniec dla wszystkich, którzy dotrwali tu, mój as z rękawa na mroźne dni – pieczony indyk, który robi się praktycznie sam. Mięso (najczęściej kupuję dużą pierś z polędwiczką) obkładam jabłkami lub gruszkami, dodaję marchewkę i cebulę, a całość nacieram majerankiem albo oregano. Wlewam odrobinę wody i oliwy, po czym piekę w piekarniku nagrzanym do 180°C przez około 1,5 godziny. Na sam koniec doprawiam solą i – jeśli mam ochotę – dorzucam kawałek masła dla smaku.
* *. *
Artykuł powstał we współpracy z Hotel Bristol, Południowy Tyrol [autopromocja]
a wiesz, że na Kronplatzu u nas zawsze było pół na pół, potrafi być piękna pogoda, a na drugi dzień wicher z zacinającym śniegiem na szczycie, zero widoczności, ale Olang zawsze działa i zawsze można chociaż kawałek zjechać, uściski:-)
Ach ten Olang :)))
Uciski i wszystkiego dobrego na cały luty! Niech nam szybciej wiosnę przyniesie!
Bosko opisujesz życie. Widać, że jesteś naturalna i mądra. Fajnie mieć taką Mamę.
Musisz być kochaną Przyjaciółką 🤍
WOW, jeszcze nigdy nie widziałam piękniejszego pokoiku dla chłopa. och, jak bym tam się bawiła i nie wychodziła z niego.
Leno 🤍
Leno💛
Zosiu, a ską∂ ten biały kardigan?
P. to najnowsza kolekcja z COS
Witaj Zosiu, ja z pytaniem spoza wpisu: czy możesz polecić jakiś sklep z garniturami dla mężczyzn w Trójmieście? Pozdrawiam ciepło!
Jasne! Polecam Tailors Club,
Uściski!
Dziękuję!
Cudownie, jak zawsze. Ciepło, kojąco, dobrze wpadać tu do Ciebie. Dziękuję Zosiu, uściski :*
To ja dziękuję za Twoje odwiedziny!
Radości na najbliższy czas🍀
Zosiu super się czyta i ogląda Kronplatz,będąc na Kronplatzu. To już nasz ostatni dzień tutaj,jutro kierunek dom. Na pogodę nie mogliśmy narzekać.Kawa niezmiennie najlepsza na świecie, apfelstrudel pyszny.
Podsumowanie miesiąca i zdjęcia tradycyjnie wspaniałe. Pozdrowienia z olimpijskich Włoch.
Zazdroooooo🌞🌞🌞🌞
Dzień dobry. Zosiu, na mojej liście marzeń jest wyjazd do Tyrolu, choć nie jeżdzę na nartach ;) I to nastąpiło dzięki Tobie Zosiu i Twoim relacjom, dziękuję, że się nimi dzielisz :* Droga Zosiu, czy mogę zapytać, jakiej marki są kurtka i buty ze zdjęć, gdzie pokazujesz kapturek z MLE Collection? :) Czy to ta sama kurtka ze zdjęcia, jak stoisz na stoku w beżowej czapce? Będę Ci bardzo wdzięczna za odpowiedź :* Bardzo długo szukam odpowiedniej kurtki zimowej, a Twoja wydaje się być idealna :)
Asiu,
cieszę się, że moja fascynacja Południowym Tyrolem przeszła również na Ciebie…i pamiętaj, nie trzeba jeździć na nartach, tam jest tyle wspaniałych możliwości, które zapewnią Ci najcudowniejsze wspomnienia!
Ps. A co do kurtki, to jest puchowa również od polskiej marki: 303 avenue, a buty: Balagan
Droga Zosiu, bardzo dziękuję za Twoją odpowiedź 🥹🤍 Wierzę, że kiedyś uda mi się zrealizować to marzenie o wyjeździe do Tyrolu, bo uwielbiam Twoje relacje i rekomendacje na blogu z tego miejsca i czuję, że jest to miejsce absolutnie magiczne 🥹✨ Wierzę, że takie właśnie wspomnienia uda mi się stamtąd przywieźć 🤍
Bardzo dziękuję, że odpisałaś także odnośnie kurtki i butów 🥹 Szukałam tego modelu czarnych butów na stronie marki Balagan i niestety nie udało mi się go znaleźć. Co to za model butów Zosiu, czy masz możliwość to sprawdzić? Jeszcze raz bardzo dziękuję! 🙏🏻🤍
Uściski serdeczne z Gdańska! 🥹✨🤍
Asiu,
to jest link do butôw z Balagan: https://balaganstudio.com/pl/polbuty/2662-dolomiti-polbuty-ziemisty-welur.html
A jeśli chodzi o te czekoladowe, to marka: Chloe (kupiłam parę lat temu na Zalando)
Zosieńko, bardzo Ci dziękuję za wiadomość, to bardzo miłe 🥹✨ Uściski serdeczne! 🥹✨🤍
Potwierdzam. Jezdzimy do południowego Tyrolu też z fascynacji relacjami na blogu Zosi. W każdej miejscowości w centrum informacji znajdziesz pełną ofertę, co można zrobić w pobliżu. My jeździmy na nartach i myślę sobie że musimy raz przyjechać tylko po to żeby skorzystać z tych wszystkich innych atrakcji.
🤍🤍🤍🤍🤍
Zosiu, napatrzec sie nie moge na te teoje piekne buty inspirowane gorami. Jedne czarne, inne brazowe z niebieskimi sznurowkami. Zdradz skad sa i gdzie takich szukac! Uwielbiam ten mix ostatniego miesiaca
Anito,
buty to polska marka: Balagan
Cudowny czas! U nas styczeń to czas chorób i operacji (ludzkich i kocich), ale kto wie, może luty będzie nieco milszy. Uściski!
Zdrówka!
Bądźmy dobrej nadziei 🍀💛🫶
Kochana Zosiu:-),
piękna ta relacja. Cudnie, że udało Wam się odwiedzić ulubione, zimowe miejsca.
No i dziękuję Ci bardzo za zmianę zdjęcia na stronie głównej MCE na zimowy kadr z naszej ukochanej Gdyni, która już jutro kończy 100 lat!!!
Gratulacje z tej okazji i ciepłe uściski z południa PL
Marta
Kochana Marto,
jak miło, że zauważyłaś!
Uściski dla Ciebie!
♥️
Zosiu, czy łóżko w pokoju twojego synka było robione na zamówienie czy jest gdzieś dostępne?
Justyno,
to mój osobisty projekt, a wykonał go nasz zaprzyjaźniony od lat stolarz :)
Uściski,
Zosia
Jaki miły styczeń, wypad na narty musiał być bardzo udany! Jak zawsze dużo smakowitości i ciepła, lubię po to wracać.
Zosiu jakie muzeum w Trójmieście możesz mi polecić do odwiedzenia z 6-latkiem? Ostatnio byliśmy w Centrum Experyment w Gdyni, teraz czas na coś „poważniejszego”. Uściski 🥰
Wczoraj właśnie wróciliśmy z Południowego Tyrolu z wypadu na narty. Dzieci jak zawsze zachwycone, my również- piękna słoneczna pogoda, pyszne jedzenie na stoku i w restauracjach. Czas spędziliśmy również z Tyrolczykami :) Mąż mojej przyjaciółki jest stamtąd i dzięki niemu dużo wiemy o tradycjach tyrolskich i jedzeniu- Markus jest lokalnym patriotą i bardzo kocha swój region. Rozmawialiśmy nawet o Twojej książce ;) i różnicach w przepisach, bo nawet w Południowym Tyrolu niektóre potrawy przyrządza się inaczej w zależności od miejscowości czy tradycji rodzinnej.
Pozdrawiam serdecznie :)
:*